eten en drinken

Kenia Eten en Drinken

Kenia eten en Drinken

Kenia heeft geen geweldige nationale gerechten en uit eten gaan heeft er geen traditie. De levensstandaard van de meerderheid van de bevolking laat geen ruimte voor franje, dus het eten is over het algemeen sober en voedzaam. Alleen de kust, met zijn geschiedenis van handel op de Indische Oceaan, heeft een eigen regionale keuken, waar rijst en vis, op smaak gebracht met kokosnoot, tamarinde en exotische specerijen, de belangrijkste ingrediënten zijn. Voor voedseltermen en hulp bij het vertalen van menukaarten in het Swahili.

In de eenvoudigste lokale restaurants kun je behoorlijk eten voor minder dan KES 200
Luxere maaltijden in toeristische zaken kosten zelden meer dan KES 1 500 per persoon, hoewel er een aantal deftige restaurants is waar je al gauw KES 4000 of meer uitgeeft.

kenia-eten-en-drinken_1

Huiselijke kost en nyama choma


De maaltijden zullen waarschijnlijk geen blijvende indruk achterlaten, maar je lijdt tenminste nooit honger.
In ieder hoteli (klein restaurant) staan altijd een aantal voorspelbare gerechten op de kaart, bedoeld om de maag te vullen.
Aardappelen, rijst en vooral ugali (een dikke maïspap) worden het meest gegeten, samen met een stoofschotel van kip, geit, rundvlees of groente, diverse soorten spinazie, bonen en soms vis.
De porties zijn meestal gigantisch, halve porties (vraag om nusu) zijn niet veel kleiner.
Maar zelfs in kleine steden komen steeds meer cafés.
De meeste gerechten op de kaart zijn gebakken of gefrituurd, zoals: eieren, worstjes, patat, vis, kip en hamburgers.
Voor de meeste Kenianen is een feest niet compleet zonder een enorme stapel nyama choma (geroosterd vlees).
Nyama choma wordt meestal gegeten in een speciaal gebouwde nyama-choma-bar, met bier en muziek als vaste begeleiding, en ugali en groente naar keuze.
Je gaat naar de keuken en bestelt per gewicht (een halve kilo is genoeg), rechtstreeks van de slagershaak of uit de koelkast. Je kunt meestal verschillende soorten nyama kiezen, van geit, rundvlees of schaap. Na het roosteren wordt het vlees aan tafel gebracht op een houten bord en met een scherp mes in kleine stukken gehakt.

nyama-choma_1

Snacks en ontbijt


Als snack eet je onder meer samosa's, chapaus, minikebabs, gebraden maiskolven, mandaazi (zoete, opgeblazen, gefrituurde cakejes) en eierbrood. Mandaazi worden voor het ontbijt gebakken en tot aan de avond verkocht, als ze koud en stevig zijn geworden.
Eierbrood (bedrieglijk vertaald uit het Swahili: mkate mayai) is een lichte tarwepannenkoek met een vulling van gebakken eieren en gehakt. Hoewel je het niet overal kunt krijgen, is het een heerlijk Keniaans antwoord op de voortsluipende hamburgerdreiging (McDonald's is hier gelukkig nog steeds niet)
Op straat worden onder meer cassavechips en, als je heel veel mazzel hebt, in landelijke gebieden, geroosterde termieten verkocht (die lekker zijn als snack bij bier).
Het ontbijt is zeer verschillend. In hoteli's bestaat het standaardontbijt uit een kop zoete thee en een chapati of een dikke witte boterham met veel margarine. Bescheiden hotels bieden een volledig ontbijt van cornflakes, eieren en worst, brood en jam, en een banaan, met oploskoffie of thee.
In chique hotels of lodges bestaat het ontbijt meestal uit weelderige warme en koude buffetten die je nooit recht kunt doen.

mkate-mayai

Maaltijden in restaurants


De fruits de mer, het rundvlees en het lam in Kenia zijn befaamd, en zij vormen de basis van de meeste maaltijden. Vroeger was wild een Keniaanse specialiteit, meestal gefokt op ranches. Giraffe, zebra, impala en wrattenzwijn stonden regelmatig op de kaart.
Tegenwoordig mogen alleen gefokte struisvogel en krokodil worden gegeten.

De Indiase restaurants in de grotere steden met name Nairobi en Mombasa zijn over het algemeen uitstekend (het hoteli eten is plaatselijk ook vaak sterk Indiaas van karakter) met dhal lunches als ouwe getrouwe maar ook veel uitgebreidere regionale gerechten.
Als je je daarnaast echt te buiten gaat zal dat meestal in een restaurant van een hotel zijn waar het eten veel lijkt op wat je thuis zou krijgen.
Lodges serveren meestal buffetlunches voor ongeveer KES 800-1000 die zeer goed kunnen zijn, met tafels vol salade en koud vlees.
Onder de voor Kenia exotische keukens vind je Italiaanse restaurants en pizzeria's, een aantal Chinese opties en Franse Japanse Thaise en zelfs Koreaanse zaken.

kokosnoot

Fruit

 
Het Keniaanse fruit is werkelijk verrukkelijk.
Op de markten vind je het hele jaar door banaan, avocado, papaja en ananas, en in het seizoen ook mango en citrusvruchten.
Probeer ook eens passievrucht (de bekende gerimpelde bruine soort en de zoetere en minder zure, zachte gele), ananaskers (Physalis), custardappel of guave - alle,. zeer apart en heerlijk.
Aan de kust zijn overal geroosterde cashewnoten te krijgen maar die zijn niet goedkoop (als ze donkere vlekken hebben, moet je ze zeker niet kopen). Kokosnoten die je veel ziet bij kraampjes langs de weg in de vers gesneden vorm met groene schil zijn voedzaam en gezond.
In de fase dat de noten jong zijn, zitten ze vol kokosnoot sap en het vruchtvlees lijkt op zachtgekookt eiwit Als ze rijpen aan de boom tot de bolster bruin is wordt de vloeistof minder en het vruchtvlees stevig.

Drank


De nationale drank is chai thee Het wordt overal bij het ontbijt gedronken en op ieder moment van de dag als opkikkertje in een vreemde variant op de Britse manier: melk, water, veel suiker en theebladeren worden aan de kook gebracht in een ketel en heet geserveerd.
Het is uiteindelijk slecht voor je tanden maar het is verslavend en zeer verfrissend.
De grootste theeproductie vindt plaats in de regio rond Kericho in het westen, maar de beste thee wordt gemaakt aan de kust.
Tegenwoordig is dat al te vaak een theezakje in een kop lauwwarm water of melk. Oploskoffie -zelden verse - is in hoteli's ook gewoon verkrijgbaar. Alleen in chiquere zaken krijg je echte koffie, vaak gezet in een cafetière
Frisdranken zijn meestal erg goedkoop, en kratten Coke, Fanta en Sprite vinden hun weg naar de wildste uithoeken van het land.
De bitter lemon van Krest is niet slecht, maar hun gingerale is waterig en smakeloos. Neem daarom liever het gemberbier van Stoney, dat meer pit heeft. Soms kun je gewoon spuitwater krijgen.
Een nieuwere drank is Alvaro, een moutachtig naar ananas smakend, alcoholvrij alternatief voor bier, dat zeer populair is maar voor sommige mensen te zoet.
In de steden kun je verse vruchtensappen krijgen, met name aan de kust (Lamu is het paradijs voor vruchtensap).
Passievrucht is het goedkoopst maar uitstekend, al is het tegenwoordig vaak een aangelengd concentraat.
Sommige zaken serveren aparte soorten: je vindt soms wortelsap en zelfs tijgermelk, gemaakt van een kleine knol (de aardamandel of Spaanse chufa). In sommige winkels die frisdrank verkopen vind je ook gebotteld mangosap van Picana.
Bronwater in plastic flessen is relatief duur, maar overal verkrijgbaar in flessen van 300 ml, 500 ml en een liter.
Kraanwater was vroeger goed drinkbaar, en is dat hier en daar nog steeds, maar gebotteld water is veiliger.
 kericho-thee

Bier


Als je van pils houdt, zal een Kéniaanse gele vriend je over het algemeen goed smaken.
De belangrijkste merken zijn Tusker en White Cap (beide 4,2 procent) en Pilsner (4,72 procent) verkocht in halve liter flessen, en het sterker smakende Tusker Malt (5,2 procent) in flessen van 300 ml. Ze kosten allemaal vanaf KES 90 in lokale bars tot zo'n KES 350 in de duurste etablissementen. Ze worden allemaal gebrouwen door East African Breweries, maar ze zijn weinig consistent qua smaak: doe maar eens een blindproeverij.
Je kunt ook een Guinness-versie krijgen met 6,52 procent alcohol, en het goedkopere Senator-bier, bedacht om drinkers van clandestiene brouwsels op iets veiliger over te laten gaan, door mee te liften op de aantrekkingskracht van senator Barack Obama (na zijn verkiezing tot president voor korte tijd omgedoopt tot President-bier).
Recente concurrentie voor East African Brewenies komt van Summit en Senior, maar de jury is er nog niet uit of het blijvertjes zijn.
In goedkope bars is de toog vaak beschermd met ijzeren tralies waardoor het personeel in een soort kooi staat.
In dit soort zaken moet je aangeven of je je bier koud of lauw wilt. De lokale voorkeur is lauw.
Neem nooit je fles mee het café uit. Aanzien er statiegeld op flessen zit wordt dit beschouwd als diefstal ven daar kunnen verrassend akelige misverstanden door ontstaan.

east-african-breweries

Andere alcoholische dranken

  
De meeste wijn in Kenia is afkomstig uit Zuid-Afrika en Italië en je kunt er ook Californische, Chileense, Franse en Spaanse wijn krijgen.
Lokaal gemaakte wijnen hebben het een beetje moeilijk, maar Richard Leakey’s pinotnoir wijngaard is eindelijk aan het doorbreken met Zabibu (www.zabibu.org).
Je treft er niet vaak cocktails, behalve in dure hotels en restaurants.
Kenia Cane (witte rum) en Kenia Gold (een mierzoete koffielikeur) verdienen misschien een kans maar het is weinig bijzonders.
Een populaire en zeer verslavende Keniaanse mix is de dawa ("medicijn"), dat gewoon een mix is van wodka, witte rum, honing en limoensap.
Er bestaat een hele batterij wetten tegen zelf brouwen of destilleren, misschien vanwege het verlies aan accijns, maar zelf brouwen is een essentieel onderdeel van de Keniaanse cultuur en komt nog steeds voor.
Je kunt in het hele land allerlei soorten pombe (rimboebrouwsels) uitproberen. Ze verschillen net zo in smaak, kleur en consistentie als in ingrediënten: de basis is gegiste suiker en gierst of banaan, met kruiden en wortels voor de smaak. Het resultaat is schuimig en verraderlijk sterk.
Aan de kust waar de meeste kokosnoten groeien, krijg je alleen al door het afhakken van de jonge scheuten een natuurlijk gegiste palmwijn (mnazi) die ontegenzeggelijk Kenia's grootste bijdrage aan de kunst van zelfbedwelming is.
Er bestaat nog een andere soort palmwijn, die wordt afgetapt van de doumpalm en mukoma heet. Hoewel er gewoonlijk behoorlijk geheimzinnig wordt gedaan over drinkgewoontes met pombe of tembo worden klanten zelden gearresteerd.
Dat geldt niet voor sterke drank: denk twee keer na voordat je een kop chang'aa aanpakt. Hét is gevaarlijk vuurwater en is ook vaak verontreinigd waardoor er regelmatig hele groepen feestgangers aan sterven.
Straffen voor het destilleren en in bezit hebben van chang'aa zijn streng, en de politie of burgerwacht houdt regelmatig klopjachten.

 

Bronvermelding; een groot deel van de teksten op deze pagina komen van: Rough Guide Kenia